wstecz

strefa mieszkańca

strefa turysty

17 mar 2017

Poeta, reżyser i wykonawca piosenki autorskiej, satyryk, artysta kabaretowy, autor tekstów piosenek i librett, tłumacz, znany przede wszystkim z autorskich recitali; członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Był autorem przekładów piosenek z musicali: Kabaret, Jesus Christ Superstar i Chicago. Na scenie Teatru Ateneum realizował również programy autorskie poświęcone wybitnym artystom i twórcom, m.in.: Brelowi, Hemarowi, Ordonównie oraz Wysockiemu. Należał również do rady programowej Teatru Rozmaitości. W 2000 r. w Międzyzdrojach odcisnął swoją dłoń podczas 5 Festiwalu Gwiazd.
Urodził się 26 marca 1941 w Warszawie, w rodzinie inżyniera rolnego Mariana Młynarskiego i jego żony Magdaleny. Ukończył Liceum Ogólnokształcącego im. Tomasza Zana w Pruszkowie. Debiutował na początku lat 60. w kabarecie i teatrze w klubie studenckim Hybrydy. W 1963 ukończył polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim, zaprezentował się również na Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu jako autor tekstu piosenki Ludzie to kupią wykonywanej przez Janinę Ostalę. W latach 60. współpracował z wieloma kabaretami literackimi, m.in. z założonym wspólnie z Maciejem Zembatym Dreszczowcem (1963–1964), U Lopka (1963) i Dudek (1965–1975 i ponownie w latach 1988–1990). Utwory z tego okresu to m.in.: W Polskę idziemy, Po prostu wyjedź w Bieszczady, Ludzie to kupią, W co się bawić. Wiele z nich w formie humorystycznej poruszało realne problemy społeczne, wobec czego krytyka ukuła na piosenki Młynarskiego termin śpiewanych felietonów.
W latach 1964–1966 pracował również w Redakcji Rozrywki Telewizji Polskiej[3]. Stworzył wówczas cykl Porady sercowe, w tym utwór Polska miłość, a także piosenkę Niedziela na Głównym (1964) nawiązującą do Dimanche à Orly Gilberta Bécaud. W 1964 ożenił się z aktorką Adrianną Godlewską, przez kilka kolejnych lat zajmował się głównie twórczością literacką, jego wiersze i teksty drukowały m.in. „Filipinka”. W latach 70. zaczął pisać większe formy, zwłaszcza libretta operowe i musicalowe: Henryk VI na łowach, Cień, Awantura w Recco. W 1976 był jednym z sygnatariuszy Memoriału 101 polskich intelektualistów protestujących przeciwko planowanym zmianom w Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Młynarski niemal od początku kariery miewał problemy z cenzurą w PRL. Już w 1968 próbował opatrzyć swoją piosenkę Lubię wrony poważnym komentarzem, że – wbrew jej słowom – polskie wrony faktycznie na zimę odlatują na południe, natomiast do Polski przylatują wrony z krajów ówczesnego ZSRR. Cenzor nie zezwolił na „ujawnienie takich informacji”. Ostatecznie nazwisko Młynarskiego znalazło się na specjalnej liście, na której umieszczono autorów pod szczególnym nadzorem cenzury. Tomasz Strzyżewski w swojej książce o cenzurze w PRL publikuje poufną instrukcję cenzorską z 21 lutego 1976 Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk, na której umieszczono nazwisko satyryka oraz następujące wytyczne: "Wszystkie własne publikacje autorów z poniższej listy zgłaszane przez prasę i wydawnictwa książkowe oraz wszystkie przypadki wymieniania ich nazwisk należy sygnalizować kierownictwu Urzędu, w porozumieniu z którym może jedynie nastąpić zwolnienie tych materiałów. Zapis nie dotyczy radia i TV, których kierownictwo we własnym zakresie zapewnia przestrzeganie tych zasad. Treść niniejszego zapisu przeznaczona jest wyłącznie do wiadomości cenzorów". Mimo kłopotów z cenzurą, w 1987 uhonorowany został Nagrodą Ministra Kultury i Sztuki za całokształt twórczości. Rok później, wspólnie z wieloletnim partnerem scenicznym Jerzym Derflem, otrzymał nagrodę kulturalną „Solidarności” za recital Róbmy swoje i za tytułową piosenkę, która stała się jednym z nieformalnych hymnów związku. Uznawany jest za twórcę nowej formy artystycznej – tzw. felietonów śpiewanych[9]. Teksty autorstwa lub
w przekładzie Wojciecha Młynarskiego zostały zamieszczone w książce „Moje ulubione drzewo czyli Młynarski obowiązkowo” wydanej w 2007 przez Społeczny Instytut Wydawniczy Znak (ISBN 978-83-240-0900-8).
W 2013 r. odbyła się I edycja Festiwalu Twórczości Wojciecha Młynarskiego w Sopocie z udziałem artysty. W styczniu 2017 r. ukazał się zbiór jego wierszy i piosenek „Od oddechu do oddechu”.

MIędzynarodowy Dom Kultury